وز معرکه آز بی محابا

خالی ز سیاهی شب نماند

گیتی به لب خشک نامرادان

بی دست تو آبی نمی رساند

بی وجود تو کس را نمی رهاند

وز قدر تو اندر حروف معجم

کلک تو نهد زانکه او تواند