مشت کلپتره و بیهوده به هم درخاید

چون دگر روز بپرسد که فلان خواجه کجاست

تا بدو بگرود و پس به ادا بگراید

مردکی بیند از این بیهده گو چاکرکی

گویدش خواجه ما رفت کنون ده روزست

تا رسیدست برو دایه و زن می گاید

بنده چون از پس آن رفته نخواهد رفتن