از هر طرف که پیش گروهی کنم گذار

آدم به دست جود خودش پنبه کاشته

حوا به سعی دوک خودش رشته پود و تار

سوراخهای او کندم وام ریشخند

لطفی نما که هست به راه قبای تو

سوراخها به هر طرفی چشم انتظار