صدست زاد ترا و کرای و پای افزار

برفت خازن و آورد و پیش شه بنهاد

به لطف گفت شه او را که سید این بردار

سپاس دار و بدان کین دویست دینارست

صد دگر به خموشانه می دهم رشوت

نه بهر من ز برای خدای را زنهار

که چون به کعبه رسی هیچ یاد من نکنی