صد دگر به خموشانه می دهم رشوت

به لطف گفت شه او را که سید این بردار

سپاس دار و بدان کین دویست دینارست

صدست زاد ترا و کرای و پای افزار

نه بهر من ز برای خدای را زنهار

که چون به کعبه رسی هیچ یاد من نکنی

که از وکیل دربد تباه گردد کار