چرا که بی تو همی عمر و عیش نپسندم

شنیده ام که به خرسند کم گراید غم

غمم چراست که از تو به نامه خرسندم

ز هرچه باشد خرسند را بسنده بود

مرا و حال مرا بی جمال طلعت تو

صفت ندیدم از این به چو دل برافکندم

چنان که تشنه به آب حیات و مرده به جان