حالت رفته دگر باز نیاید ز عدم

دی مرا عاشقکی گفت غزل می گویی

گفتم از مدح و هجا دست بیفشاندم هم

گفت چون گفتمش آن حالت گمراهی رفت

غزل و مدح و هجا هرسه بدان می گفتم

که مرا شهوت و حرص و غضبی بود بهم

این یکی شب همه شب در غم و اندیشه آن