این یکی شب همه شب در غم و اندیشه آن

حالت رفته دگر باز نیاید ز عدم

غزل و مدح و هجا هرسه بدان می گفتم

که مرا شهوت و حرص و غضبی بود بهم

کز کجا وز که و چون کسب کنم پنج درم

وان دگر روز همه روز در آن محنت و بند

که کند وصف لب چون شکر و زلف به خم