ای ز سکانش چون سواد از عین

زاسمان تا به پایه شرفت

از زمین تا به آسمان مابین

سقطه تو سواد مسکون را

به من از کربت و بلا آورد

که نیاورد کربلا به حسین

نبود شین اگر بود عاجز