من ز بیداری قضا و قدر

بوستان کمال بشکفته

دامن همت تو گرد فساد

از محیط فلک فرو رفته

روزها همچو بخت خود خفته

تو نپرسی که آخرت چون زد

بر زمین آسمان آشفته