آن رسانید و شد از وجه دگر در وام تو

ای در آن اندازه بزم جان فزایت کاندرو

آفتاب و ماه نو زیبد شراب و جام تو

وام بودت گوهری بر آسمان مه زاسمان

آسمان از وام تو هرگز برون ناید ازآنک

دارد استظهار دور از دور بی انجام تو

تا که صبح و شام باشد در قفای روز و شب