دست از سرم به علت تقصیر برمگیر

خالیست تا تو سرو سعادت برسته ای

الا نظیر خویش که آن را وجود نیست

از روزگار یافته ای هرچه جسته ای

تو کار خویش کن که نه شیران مسته ای

پارم سه دسته کاغذ نیکو بداده ای

امسال از آن حدیث ورق چون بشسته ای