دانند همگان که مه شعر و مه شاعری

دست تو رازقست و ضمیر تو غیب دان

بی دعوی خدایی و لاف پیمبری

احوال مبرمی و گدایی شاعران

شد مدتی که عزم زمین بوس تازه کرد

در خدمت مبارک میمونت انوری

واکنون بر آستانه عالیت روز و شب