بد نگویم بگو چرا گویم

انوری باش می چه گویی هی

خود کند هیچ کس که دیده بود

از پس سور مهر ماتم دی

ممتلی را بود که افتد قی

چون من از هیچ کس نباشم پر

اخطل آنجا همان بود کاخطی