که از آن روی به صد عاطفتم ارزانی

در چنین دولت و من یکتن قانع به کفاف

بیم آنست که آبم ببرد بی نانی

نظم و نثری که مرا هست در این ملک مگیر

ملک مصر چه باید که ز اهل کنعان

بی خبر باشد خاصه که بود کنعانی

معتبر گر سخنست آنکه از آن مجموعست