تویی که مسرع امرت ندید وهن توقف

حدیث پایه ما هست پیش پستی ماهی

چو وقفنامه دولت قضا به نام تو بنوشت

چهار عنصر و نه چرخ برزدند گواهی

تویی که عرصه جاهت ندید ننگ تباهی

ز رشک رای منیر تو هیچ روز نباشد

که صبح جامه ندرد بر آسمان ز پگاهی