ساقی،می مهرانگیز،در ساغر جانم ریز

گفتم که:مگر جستم،وز دام بلا رستم

دل در پسری بستم،کز یاد لبش مستم

چون رفت دل از دستم،چه سود پشیمانی؟

چون مست شوم برخیز،زان طره شورانگیز

در گردن من آویز،صد گونه پریشانی

ای ماه صبا بگذر،پیش در آن دلبر