به نیکی کنم ویژه انبازتان

خنک آنک پند پدر کرد یاد

چو یزدان نیکی دهش نیکوی

بما داد و تاج سر خسروی

نخواهم که بی من بود رازتان

بدانید کان کو منی فش بود

بر مهتران سخت ناخوش بود