نخواهم که بی من بود رازتان

چو یزدان نیکی دهش نیکوی

بما داد و تاج سر خسروی

به نیکی کنم ویژه انبازتان

بدانید کان کو منی فش بود

بر مهتران سخت ناخوش بود

ستیره بود مرد را پیش رو