گرچه هستم موج خور در بحر شوق دیگری

روی در هرکس که دارم قبله جانم توئی

گرچه در بزم دگر شبها چو شمعم در گداز

آن که هر دم می کشد از سوز پنهانم توئی

آن که از وی غرقه صد گونه طوفانم توئی

گرچه خالی نیست از سوز بت دیگر دلم

آن که آتش می زند در ملک ایمانم توئی