بدو باغبان گفت کای پرهنر

چو بیشش بود سالیان و خرد

تو از من به سال اندکی برتری

تو باید که چون می دهی می خوری

نخست آن خورد می که با زیب تر

تو باید که باشی برین پیش رو

که پیری به فرهنگ و بر سال نو