که پیری به فرهنگ و بر سال نو

بدو باغبان گفت کای پرهنر

نخست آن خورد می که با زیب تر

تو باید که باشی برین پیش رو

همی بود تاج آید از موی تو

همی رنگ عاج آید از روی تو

بخندید شاپور و بستد نبید