آوخ که آرزوی من ارزان نمی رسد

سیرم ز جان خود به سر راستان ولی

بیچاره را چه چاره چو فرمان نمی رسد

از آرزوست گشته گر انبار غم دلم

یعقوب را دو دیده ز حسرت سپید گشت

وآوازه ای ز مصر به کنعان نمی رسد

از حشمت اهل جهل به کیوان رسیده اند