یعقوب را دو دیده ز حسرت سپید گشت

بیچاره را چه چاره چو فرمان نمی رسد

از آرزوست گشته گر انبار غم دلم

آوخ که آرزوی من ارزان نمی رسد

وآوازه ای ز مصر به کنعان نمی رسد

از حشمت اهل جهل به کیوان رسیده اند

جز آه اهل فضل به کیوان نمی رسد