حاسد بسی ز رشک تو باد ندم کشید

ای صاحبی که رایت اقبال و جاه تو

دولت بر آسمان جلال و همم کشید

تا کرد ذوالجلال فزون آبروی تو

در موجگاه بحر شریعت نهنگ وار

شمشیر تو سفینه بدعت به دم کشید

هر کز هوای خط تو بیرون نهاد گام