گر استحقاق من پوشیده ماند اندر هری شاید

ز تمکین تو مذکور است نام من به هر محضر

گه از مدحت دهان من شود چون حقه لولو

گه از شکرت زبان من شود چون بیضه عنبر

ز بهر آن که آگاهی ندارند این عجب مشمر

نه کان از عزت گوهر نه کرم از نیت دیبا

نه نخل از لذت خرما نه نال از قیمت شکر