ز بهر آن که آگاهی ندارند این عجب مشمر

گه از مدحت دهان من شود چون حقه لولو

گه از شکرت زبان من شود چون بیضه عنبر

گر استحقاق من پوشیده ماند اندر هری شاید

نه کان از عزت گوهر نه کرم از نیت دیبا

نه نخل از لذت خرما نه نال از قیمت شکر

نخواهم بود هرگز جز تو را تا زنده باشم من