به تیره شبان تیز بشتافتی

زره دار و برگستوان ور سوار

شب تیره جوشن به بر در کشید

سپه را سوی طیسفون برکشید

چو روشن شدی روی برتافتی

همی راندی در بیابان و کوه

بران راه بی راه خود با گروه