چو روشن شدی روی برتافتی

شب تیره جوشن به بر در کشید

سپه را سوی طیسفون برکشید

به تیره شبان تیز بشتافتی

همی راندی در بیابان و کوه

بران راه بی راه خود با گروه

فزون از دو فرسنگ پیش سپاه