کنون چون در یقینم راه دادی

توئی مغز و منم اینجایگه پوست

دل عطار پر خون شد درین راه

که تا شد از وصال دوست آگاه

مرا اینجا دلی آگاه دادی

بجز وصفت نخواهم کرد ای جان

که تا مانم به عشقت فرد ای جان