توئی مغز و منم اینجایگه پوست

طلب گار توام در جان و در دل

نباشم یک دم از یاد تو غافل

تو درجانی همیشه حاضر ای دوست

دل عطار پر خون شد درین راه

که تا شد از وصال دوست آگاه

کنون چون در یقینم راه دادی