ازان بر سر نهادش تاج از ذات

نباشد سایه را خورشید هرگز

ولی خورشید او دارد چنین عز

چو یک بین شد شب معراج در ذات

دمادم کشف اسرارش عیان بود

برون از کون جایش لامکان بود

بمعجز کرد ماه آسمان شق