چو شد مطلوب شد درجمله مشهور

ز نورش گشت پیدا کرسی و عرش

یقین هم لوح و جنت نیز وهم فرش

طلب می کرد ذات خویش آن نور

زهی صاحب قران دور گردون

توئی نور دو عالم بی چه و چون

یقین دانم که مغز کایناتی