تو چونی گفت بی چونم درین دم

نبود احمد خدا بود اندر آنجا

عیان عین لقا بود اندر آنجا

خطابش کرد کای صدر دو عالم

تو بی چونی من اینجا خود که باشم

چو تو هستی حقیقه من چه باشم

توئی و جز تو چیزی نیست اعیان