چو تو هستی حقیقه من چه باشم

خطابش کرد کای صدر دو عالم

تو چونی گفت بی چونم درین دم

تو بی چونی من اینجا خود که باشم

توئی و جز تو چیزی نیست اعیان

توئی عقل و توئی قلب و توئی جان

خطاب آمد که ای بود همه تو