مصرع دوم · شماره 12همه از بهر نامت یک علامتشاعرعطاراثرآغاز کتابقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9توئی پیوسته و از ما بریده#10ز دیده دور و اندر عین دیده#11بهشت و دوزخ و روز قیامت#12همه از بهر نامت یک علامتانتخابشده13ملایک را برمزی معرفت بخش#14خلایق را بصد صورت صفت بخش#15تو چون صد آفتابی گر بتابی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «آغاز کتاب» است.سطر پیشینبهشت و دوزخ و روز قیامت→سطر بعدیملایک را برمزی معرفت بخش←