مصرع دوم · شماره 14خلایق را بصد صورت صفت بخششاعرعطاراثرآغاز کتابقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11بهشت و دوزخ و روز قیامت#12همه از بهر نامت یک علامت#13ملایک را برمزی معرفت بخش#14خلایق را بصد صورت صفت بخشانتخابشده15تو چون صد آفتابی گر بتابی#16کند هر ذره ات صد آفتابی#17چو نور آفتابت در مزیدست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «آغاز کتاب» است.سطر پیشینملایک را برمزی معرفت بخش→سطر بعدیتو چون صد آفتابی گر بتابی←