چه نقشی،خاص قیومی همیشه

کند هر ذره ات صد آفتابی

چو نور آفتابت در مزیدست

ز ذراتت یکی عرش مجیدست

چه گویم من که معلومی همیشه

عجب مرغی نمی دانم که چونی

که از اثبات و نفی ما برونی