مصرع دوم · شماره 20چه گویم من که معلومی همیشهشاعرعطاراثرآغاز کتابقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17چو نور آفتابت در مزیدست#18ز ذراتت یکی عرش مجیدست#19چه نقشی،خاص قیومی همیشه#20چه گویم من که معلومی همیشهانتخابشده21عجب مرغی نمی دانم که چونی#22که از اثبات و نفی ما برونی#23چو نه در آسمان نه در زمینی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «آغاز کتاب» است.سطر پیشینچه نقشی،خاص قیومی همیشه→سطر بعدیعجب مرغی نمی دانم که چونی←