بزن گفتا که شو جفت حلالم

بخون خویش حکم او روان دید

ز عشق روی او بی خویشتن شد

ز دردش پیرهن بر تن کفن شد

که مردم، زنده گردان از وصالم

زنش گفتا مرا چون شوی باشد

چگونه شوی دیگر روی باشد