که او را باز خر اکنون بجانی

بدو گفتند کین هر ساله پیداست

خراج او بود سیصد درم راست

بدل می گفت زن چون مهربانی

چو تو جستی بجان از سنگ وز دار

بجان از دار شو او را خریدار

بدیشان گفت اگر من بدهم این مال