درآمد آتشی و جمله را سوخت

بشهوه جمله مهر من گزیدند

ز حق درخواستم تا حق چنان کرد

که دفع شر مشتی بد گمان کرد

مرا برهاند و جانم را بر افروخت

ببین اینک یکی برجایگاهست

که مردم نیست انگشت سیاهست