مرا برهاند و جانم را بر افروخت

ز حق درخواستم تا حق چنان کرد

که دفع شر مشتی بد گمان کرد

درآمد آتشی و جمله را سوخت

ببین اینک یکی برجایگاهست

که مردم نیست انگشت سیاهست

مرا زین عبرتی آمد پدیدار