نکردش هیچ عضو الا زبان کار

چو هم بگریست هم بر خویشتن زد

بکنجی رفت و ماتم کرد و تن زد

برادر را چو می دید آنچنان زار

بدو گفتا که ای بی دست و بی پای

شنیدم من که این ساعت فلان جای

زنی مشهور همچون آفتابست