چو چشمی تیر مژگانش بدیدی

که آفاقش همه عشاق بودی

دو ابرویش که هم شکل کمان بود

دو حاجب بر در سلطان جان بود

دلش قربان شدی کیشش گزیدی

که دیدی ابروی آن دلستان را

که دل قربان نکردی آن کمان را