چوبر عمیا روی همچون خران تو

که نتوان بی نظر در ره قدم زد

اگر تو بی نظر در ره زنی گام

نگونساریت بار آرد سرانجام

نه ممتازی بعقل از دیگران تو

قدم بشمرده نه گر مرد راهی

که بشمرده ست از مه تا به ماهی