که بشمرده ست از مه تا به ماهی

چوبر عمیا روی همچون خران تو

نه ممتازی بعقل از دیگران تو

قدم بشمرده نه گر مرد راهی

اگر گامی نهی بی هیچ فرمان

بسی دردت رسد بی هیچ درمان

گر اینجا گام برگیری زمانی