چراگوئی، مرا آگاه گردان

که بودی با زن و فرزند هرگز

چنین گفت او که نه، گفتا زهی عز

بدو درویش گفت ای مرد مردان

چنین گفت آنگه ابراهیم کای مرد

هر آن درویش درمانده که زن کرد

به کشتی در نشست او بی خور و خواب