ازین اندوه خون باید فشاندم

ازو پرسید یوسف شاه احرار

که ای کودک چرا گرئی چنین زار

چنین گفت او که چون تنها بماندم

که بودست ای عزیزم یک برادر

من و او هم پدر بودیم و مادر

کنون او گم شدست از دیرگاهی