به یوسف مانی از بهر خدا تو

که گوئی یوسفی گرچه غریزی

بجای یوسفت بگزیده ام من

تو گوئی پیش ازینت دیده ام من

اگر هستی چه رنجانی مرا تو

من بی کس ندارم این پر و بال

نمی دانم تو می دانی بگو حال